สภ.หนองสูง

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
Home

ประวัติความเป็นมาเมืองหนองสูง

หัวข้อ ทั้งหมด
ประวัติความเป็นมาเมืองหนองสูง
ปลัดอำเภอผู้เป็นหัวหน้าประจำกิ่งอำเภอหนองสูง
นายอำเภอหนองสูง นับแต่ตั้งอำเภอหนองสูง ถึงปัจจุบัน
วิถีชีวิตของชาวเมืองหนองสูง
อาณาเขต
ลักษณะภูมิประเทศของจังหวัดมุกดาหาร
ประชากร
สภาพเศรษฐกิจ
การเกษตรกรรม
สังคมและวัฒนธรร
ชาวผู้ไทย หรือ ภูไท
ของดีท้องถิ่นและวัฒนธรรม
แสดงทั้งหมด

ประวัติความเป็นมาและสภาพทั่วไปของอำเภอหนองสูง

ความเป็นมาทางประวัติศาสตร์

เมืองหนองสูง เดิมมีอาณาบริเวณครอบคลุมพื้นที่อำเภอหนองสูง อำเภอคำชะอี อำเภอดงหลวง จังหวัดมุกดาหาร อำเภอนาแก จังหวัดนครพนม และมีพื้นที่บางส่วนล้ำเข้าไปถึงบ้านขุมขี้ยาง อำเภอ

กุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ ที่ทำการของเมืองหนองสูง ตั้งอยู่ที่บ้านหนองสูง อำเภอหนองสูง จังหวัดมุกดาหาร ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ตามเส้นทางมุกดาหาร – กุฉินารายณ์ ระยะทางประมาณ 50 กิโลเมตร

ชนชาติดั้งเดิมผู้อาศัยอยู่ในพื้นที่บริเวณที่ตั้งเมืองหนองสูง เมื่อประมาณพุทธศตวรรษที่ 15 – 18

สันนิฐานว่าน่าจะเป็นพวกข่า ซึ่งได้รับอิทธิพลทางวัฒนธรรมและการปกครองจากอาณาจักรขอม (เขมร) ต่อมาในพุทธศตวรรษที่ 19 – 22 บริเวณเมืองหนองสูงนี้ตกอยู่ภายใต้การปกครองของอาณาจักรล้านช้าง(ลาว) ชนชาติข่าได้อพยพไปอยู่ที่อื่นโดยไม่ทราบว่าได้อพยพไปอยู่ที่ใด และด้วยเหตุอันใด ก่อนที่ชนเผ่าผู้ไทยดำบรรพชนชาวเมืองหนองสูงจะอพยพเข้ามาอยู่แทน ซึ่งชนเผ่าผู้ไทยดำนี้ตามพงศาวดารเมืองแถน ระบุว่าเกิดที่นาน้อยอ้อยหนู เมืองแถน (แถง) ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองเดียนเบียนฟู (เป็นภาษาเวียดนาม แปลว่า เมืองชายแดน) อยู่ทางตอนเหนือของประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนาม ชาวผู้ไทยดำอพยพจากเมืองดังกล่าวเพื่อหนีภัยความแห้งแล้งกันดาร มาตั้งเมืองใหม่ที่เมืองวัง เมืองคำอ้อ ปัจจุบันอยู่ในแขวงสะวันเขต ประเทศสาธารณรัฐประธิปไตยประชาชนลาว

เมื่อสมัยของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 3 แห่งราชวงศ์จักรี) ได้มีท้าวสีหนาม (สิงห์) เจ้าเมืองคำอ้อ เป็นผู้นำ ได้พาผู้คนชาวผู้ไทยจากเมืองคำอ้อ จำนวน 806 คน และชาวผู้ไทยจากเมืองวัง จำนวน 952 คน รวม 1,658 คน อพยพหนีภัยความแห้งแล้งกันดาร ข้ามแม่น้ำโขงมาขึ้นฝั่งประเทศไทยที่ท่าสีดา (มุกดาหาร) เจ้าเมืองมุกดาหาร อนุญาตให้ไปตั้งบ้านเรือนอยู่ที่ดงบังอี่ แขวงเมืองมุกดาหาร อันเป็นพื้นที่ตั้งของอำเภอหนองสูงในปัจจุบัน

ครั้นความทราบถึงพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์จึงมีพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งบ้านหนองสูง เป็น”เมืองหนองสูง “ แต่งตั้งให้ท้าวสีหนาม (สิงห์) พระไกรสรราช (สิงห์) เจ้าเมืองหนองสูง โดยมีสารตราตั้งมา เมื่อวันศุกร์ แรม11 ค่ำ เดือน 8 ปีมะโรง จ.ศ.1206 (หอสมุดแห่งชาติ จศ.1206) ตรงกับวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2387 เป็นเมืองจัตวา ทำราชการขึ้นต่อเมืองมุกดาหาร

เมืองหนองสูง นับแต่นั้นมา มีเจ้าเมืองขึ้นปกครองติดต่อกันมา 3 ท่าน (นายปาน แสนสุข ผู้ให้ข้อมูลปี 2536) คือ

 

ท้าวสีหนาม (สิงห์) เป็นพระไกรสรราช

ท้าวลุน (ชาวบ้านเรียกว่าท้าวกลาง) เป็นพระไกรสรราชที่ 2

ท้าวราชอาต (น้องท้าวสีหนาม ชาวบ้านเรียกอัญญาโหลง) เป็นพระไกรสรราชที่ 3

หลังจากเจ้าเมืองคนสุดท้ายถึงแก่กรรมแล้ว เป็นช่วงที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5 แห่งราชวงศ์จักกรี) มีความประสงค์จะปรับปรุงการปกครอง จึงยังไม่โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเจ้าเมือง คงมีแต่”ผู้รักษาเมือง” เป็นผู้ทำการแทนเจ้าเมือง สืบต่อกันมาอีก 3 ท่าน คือ

 

หลวงอำนาจณรงค์ ชื่อจริงเรียกบุศย์ (สุรจิตต์   จันทรสาขา,2498)

หลวงทรงฤทธิรอญ ชื่อจริงเรียก เสือ (หอจดหมายเหตุแห่งชาติ,ร.ศ.122

หลวงชนาจ    อาจวิชัย (ชาวบ้านเรียกตาอุปฮาด หรือหลวงอำนาจ (นายปาน   แสนสุข,2536 นางนำเงิน   จันทิม,2536 นายเชียงไข   จันทร์ปุ่ม,2523 นายสิงห์ตา   จันทร์เต็ม,2536)

เมื่อ พ.ศ. 2450 เมืองหนองสูงถูกยุบเป็นอำเภอหนองสูงพร้อมกับย้ายที่ว่าการอำเภอไปตั้งที่บ้านนาแก ตำบลนาแก ปัจจุบันคือ อำเภอนาแก จังหวัดนครพนม แต่ยังคงเรียกชื่อตำบลนาแก สถานที่ตั้งที่ว่าการอำเภอว่า อำเภอหนองสูงตามเดิม รวมเวลาที่เมืองหนองสูงเป็นเมืองได้ 63 ปี ส่วนบริเวณบ้านหนองสูงเดิม หลังถูกยุบเป็นอำเภอและย้ายที่ว่าการอำเภอไปแล้ว ได้ลดฐานะลงเป็นตำบลหนองสูง ขึ้นกับอำเภอมุกดาหาร จังหวัดนครพนม

24 เมษายน พ.ศ.2464 กระทรวงมหาดไทย ได้ออกประกาศเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย เปลี่ยนชื่ออำเภอหนองสูง ซึ่งตั้งที่ทำการที่ตำบลนาแก เป็นอำเภอนาแก สังกัดจังหวัดนครพนม และยังคงเรียกชื่อนี้มาจนปัจจุบัน

5 มิถุนายน พ.ศ.2484 ตำบลคำชะอี ได้รับการยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอคำชะอี โดยแยกออกมาจากอำเภอมุกดาหาร จังหวัดนครพนม ทำให้ตำบลหนองสูง ต้องแยกมาขึ้นกับกิ่งอำเภอคำชะอี สังกัดจังหวัดนครพนม

27 กันยายน พ.ศ.2525 ทางราชการได้ประกาศพระราชบัญญัติยกฐานะอำเภอมุกดาหาร จังหวัดนครพนมขึ้นเป็นจังหวัดมุกดาหาร ทำให้ตำบลหนองสูง ซึ่งตั้งอยู่ในพื้นที่ในเขตประกาศพระราชบัญญัติดังกล่าวโอนมาสังกัดจังหวัดมุกดาหาร

1 มีนาคม พ.ศ.2528 กระทรวงมหาดไทยได้ออกประกาศยกฐานะตำบลหนองสูง เป็นกิ่งอำเภอหนองสูง สังกัดจังหวัดมุกดาหาร

4 พฤศจิกายน พ.ศ.2536 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอหนองสูง ขึ้นเป็นอำเภอหนองสูง สังกัดจังหวัดมุกดาหาร

 


 

ในส่วนของนักปกครองที่ได้รับการแต่งตั้ง ให้ดำรงตำแหน่งปลัดอำเภอผู้เป็นหัวหน้าประจำกิ่งอำเภอหนองสูง มี 5 ท่าน คือ

นายศานิตย์                    จีรวัฒนานนท์

(18 มีนาคม 2527 – 18 มีนาคม 2528 และ 28 กุมภาพันธ์ 2530 – 20 เมษายน 2535)

นายอุฬาร                      ภักดีประชา

(18 มีนาคม 2528 – 10 พฤศจิกายน 2529

นายภูมินทร์                    สันติทฤษฎีกรณ์

(11 พฤศจิกายน 2529 – 27 กุมภาพันธ์ 2530)

นายธงชัย                      ธรรมสุคติ

(21 เมษายน 2535 – 28 มีนาคม 2536)

นายบวร             ชินวัตร

(29 มีนาคม 2536 – 3 พฤศจิกายน 2536)

 


นักปกครองที่ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งนายอำเภอหนองสูง นับแต่ตั้งอำเภอหนองสูง ถึงปัจจุบัน มี 8 ท่าน คือ

 

นายบวร ชินวัตร

(4 พฤศจิกายน 2536 – 17 เมษายน 2539)

นายสมโภช        กระจ่างพืช

(19 เมษายน 2539 – 21 ตุลาคม 2539)

นายสมพงษ์    พรหมมาศ

(21 ตุลาคม 2539 – 30 กันยายน 2540) เกษียณอายุราชการ

นายสุรชัย         ขันอาสา

(17 พฤศจิกายน 2540 – 5 กรกฎาคม 2541)

นายธนวัฒน์    สวรรยาธิปัติ

(6 กรกฎาคม 2541 – 21 พฤศจิกายน 2542)

นายพจน์        รักความสุข

(29 พฤศจิกายน 2542 – 15 ธันวาคม 2545)

นายธีระพิบูลย์            สิงหรา ณ อยุธยา

(23 ธันวาคม 2545 – 15 ธันวาคม 2546)

นายสุรสันติ์               เพชรสุวรรณรังษี

(6 ตุลาคม 2546 – 23 พฤศจิกายน 2551)

นายพิจิตร                  บุญทัน

(24 พฤศจิกายน 2551 – ๒๓ สิงหาคม ๒๕๕๒)

10.   นายนฤทธิ์                 มงคลศรี

(๒๔ สิงหาคม ๒๕๕๒ – ๒๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓)

11.   นายเอกราช                   มณีกรรณ์

(๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓ -  ปัจจุบัน)

 


 

วิถีชีวิตของชาวเมืองหนองสูง ในอดีตชาวผู้ไทยเมืองหนองสูงจะมีวิถีชีวิตที่ผูกพันอยู่กับความเชื่อในการถือผี อันเป็นความเชื่อดั้งเดิมที่ฝังรากลึกมานานแสนนาน ควบคู่กับความเชื่อตามแนวทางพุทธศาสนา เป็นการผสมผสานที่ดำรงนับแต่อดีตจนปัจจุบัน

ความเชื่อในเรื่องการถือผีมีมาตั้งแต่ชาวผู้ไทยอาศัยอยู่ที่เมืองแถนครั้นอพยพไปอยู่ที่อื่นก็จะนำเอาความเชื่อและพิธีกรรมในการถือผีตามไปด้วยเสมอ จะมีการจัดตั้งหอคุณ หรือศาลปู่ตา หรือหอถลา หรือหอธาดา หรือศาลเจ้าปู่มเหศักดิ์ สำหรับเป็นที่สิงสถิตของผีคู่บ้านคู่เมือง เพื่อให้เป็นสถานที่สำหรับคนในบ้านเมืองกราบไหว้บูชา เป็นที่พึ่งทางใจ ในแต่ละปีจะจัดให้มีพิธีเลี้ยงผี ซึ่งจะเป็นงานที่ยิ่งใหญ่ประจำบ้าน ในเมืองหนองสูงก็มีการจัดตั้ง”หอคุณ” สำหรับให้เป็นที่สิงสถิตของผีคู่บ้านคู่เมือง ปัจจุบันหอดังกล่าวตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันตกเฉียงใต้ของโรงเรียนชุมชนเมืองหนองสูง และมีศาล “เจ้าน้ำ” เป็นที่สิงสถิตของสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวเมืองหนองสูงอัญเชิญมาเพื่อพิทักษ์รักษาแหล่งน้ำหนองสูงและเพื่อดลบันดาลให้เกิดฝนตกต้องตามฤดูกาล ปัจจุบันตั้งอยู่ริมน้ำหนองสูง ใกล้กับอนุสาวรีย์เจ้าเมืองหนองสูง

นอกจากนี้ ชาวเมืองหนองสูงยังมีการจัดทำหิ้งบูชา สำหรับให้เป็นที่สิงสถิตของผีบรรพบุรุษ หรือเป็นที่รวมของ “ขวัญ” (ผู้ไทยเรียกหวัน) เพื่อคอยปกปักษ์รักษาคุ้มครองลูกหลานในบ้าน

กรณีที่มีผู้เจ็บป่วย ชาวผู้ไทยเมืองหนองสูงในอดีต จะมีความเชื่อว่าเป็นการกระทำของผี จึงมักจัดให้มีการรักษาคนป่วยด้วยการเหยา หมอเหยาจะไปประกอบพิธีเหยาข้างๆ คนป่วย ในการเหยาจะมีหมอแคนเป็นผู้เป่าแคนประกอบกับการเหยา ซึ่งบางครั้งทำให้คนป่วยเกิดอารมย์คล้อยตามจนถึงขั้นลุกขึ้นมาฟ้อนร่วมกับหมอเหยา ในการประกอบพิธีนี้หมอเหยาจะบอกแก่ญาติของผู้ป่วยว่าเหตุของการป่วยเป็นเพราะเหตุใดๆจะทำให้หายป่วยได้ด้วยวิธีใด ส่วนใหญ่จะเกี่ยวข้องกับผี เช่นเหตุการป่วยเกิดจากผู้ป่วยหรือผู้ที่เกี่ยวข้องกับผู้ป่วย เช่น พ่อ แม่ สามี ภรรยา ไปทำการล่วงละเมิดผีป่า ผีห้วย ผีหนอง ผีนา ผีบรรพบุรุษ ฯลฯ วิธีการแก้ไขคือจะต้องไปแต่งแก้หรือทำการขอขมาโทษต่อผี หรือบางครั้งหมอเหยาก็อาจบอกว่าเหตุของการป่วยไม่ได้เกิดจากการกระทำของผี แต่เกิดจากโรคภัยต้องไปรักษากับหมอยาหรือไปโรงพยาบาล การป่วยจึงจะหายได้ ปัจจุบันความเชื่อเกี่ยวกับการเหยาได้ลดน้อยลงไปเกือบหมดแล้ว ยังคงมีการประกอบพิธีกรรมเหยาอยู่บ้างในบางหมู่บ้านในเขตตำบลโนนยาง อำเภอหนองสูง

ในส่วนของความเชื่อตามหลักพระพุทธศาสนา ชาวเมืองหนองสูงก็ให้ความสำคัญไม่แพ้กันกับความเชื่อในเรื่องผี ประเพณีส่วนใหญ่ยึดตามฮีต 12 ครอง 14 ของชาวอีสานทั่วไป แต่งานที่สำคัญและยิ่งใหญ่ที่สุด คืองานประเพณีเอาบุญเผวส (บุญมหาชาติ) จะมีการจัดงาน 3 วัน 3 คืน มีการจัดทำบั้งไฟเพื่อจุดบูชาพญาแถน จัดทำทุง (ธง) ยาว 20 วา จัดทำบังไฟดอกจุดฉลองเวลากลางคืน (ส่วนใหญ่จะจุดในช่วงเวลา 24.00 น.) ของวันจัดงานฉลองมีการจัดทำตูบ (ปะลำ) สำหรับเป็นที่พักของชาวบ้านอื่นที่มาร่วมงาน มีการลำเลาะตูบ เหยาเอาฮูปเอาฮอย ฟ้อนเอาบุญ ตักบาตรสวรรค์ ลำเสี่ยงทาย มีการจัดหามหรศพครบงันตลอดคืน อาทิ หมอลำ หนังตะลุง รำวง

ในปี พ.ศ. 2505 ได้มีชาวฝรั่ง ชื่อ มร. แอนโทนี ทอมสัน เคสซ์ มาศึกษาวิจัยชุมชนหนองสูง เรื่อง”การพัฒนาและการเขยิบฐานะทางสังคม” การวิจัยครั้งนี้ได้รับคำตอบว่า

 

ชาวผู้ไทยส่วนใหญ่ติดอยู่ในขนบธรรมเนียมประเพณี วิถีชีวิตแบบชาวนา รักถิ่นฐานบ้านเกิด

ขยันทำงาน ทำให้มีเศรษฐกิจดีกว่าเพื่อนบ้านในละแวกเดียวกัน

การบวชเป็นพระ นอกจากจะทำให้เกิดความสงบในใจแล้ว ยังได้รับเกียรติและการยกย่องจากชุมชนชาวผู้ไทยใฝ่ฝันที่จะเป็นครูค่อนข้างมาก

การไปเที่ยวต่างถิ่น นอกจากเหตุผลทางเศรษฐกิจแล้ว ยังต้องการความสนุก ข้อสังเกตคือ

ชาวผู้ไทยไม่นิยมไปทำงานที่เมืองลาว บางรายไปเที่ยวและทำงานถึงจังหวัดยะลา

มร.แอนโทนี ทอมสัน เคิสซ์ ท่านนี้ ต่อมาเข้ารับการศึกษาจนจบระดับปริญญาเอก ได้เป็นศาสตราจารย์ สอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยในประเทศสหรัฐอเมริกา ปัจจุบันถึงแก่กรรมแล้ว แต่ด้วยการที่ท่านเคยมาอยู่ที่บ้านหนองสูง ท่านมีความประทับใจในขนบธรรมเนียมประเพณีและรักในน้ำใจชาวผู้ไทยหนองสูง ท่านจึงสั่งเสียภรรยาซึ่งเป็นชาวญี่ปุ่นว่า หากท่านถึงแก่กรรมขอให้นำอัฐิของท่านส่วนหนึ่งมาเก็บไว้ที่วัดบ้านหนองสูงด้วย เพราะท่านต้องการมาอยู่ที่นี่ชั่วนิรันดร์ ภรรยาของท่านจึงได้นำอัฐิของท่านมาบรรจุไว้ในธาตุที่วัดไตรภูมิ อำเภอหนองสูง จังหวัดมุกดาหาร ปัจจุบันวิถีชีวิตของชาวผู้ไทยหนองสูง ยังคงผูกพันอยู่ในหลักของพระพุทธศาสนา มีการถือผีอยู่บ้างแต่ส่วนน้อย สนใจต่อการศึกษา มักส่งบุตรหลานไปเข้ารับการศึกษาที่เมืองใหญ่ๆ ที่มีการศึกษาเจริญ โดยเฉพาะจังหวัดขอนแก่น จึงทำให้มีจำนวนข้าราชการในบ้านหนองสูงจำนวนมาก ซึ่งส่วนใหญ่เป็นข้าราชการครู ชาวหนองสูงนิยมสร้างบ้านหลังใหญ่ๆ เพื่อแสดงออกถึงฐานะ มีนิสัยขยันขันแข็งในการทำงาน ทำให้มีฐานะที่ดีพอสมควรเมื่อเปรียบเทียบกับคนในย่านใกล้เคียง ส่วนเอกลักษณ์ที่ยังคงรักษาเอาไว้อย่างเหนียวแน่นคือ ประเพณีพ่อล่าม การแต่งกายแบบผู้ไทย การบายสีสู่ขวัญ การฟ้อน การลำผู้ไทย

อำเภอหนองสูง มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดกาฬสินธุ์ ยโสธร ร้อยเอ็ด ตั้งอยู่พิกัด วี ดี 318220  องศาเหนือ  มีพื้นที่  408  ตารางกิโลเมตร  ห่างจากกรุงเทพฯ ประมาณ 640 กิโลเมตร  อยู่ห่างจากจังหวัดมุกดาหาร  51  กิโลเมตร เป็นอำเภอที่ 7 ของจังหวัดมุกดาหาร

 


 

อาณาเขต

ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอคำชะอี  (จังหวัดมุกดาหาร)

ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอเมืองมุกดาหาร  และอำเภอนิคมคำสร้อย (จังหวัดมุกดาหาร)

ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเลิงนกทา  (จังหวัดยโสธร) และอำเภอหนองพอก (จังหวัดร้อยเอ็ด)

ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอหนองพอก (จังหวัดร้อยเอ็ด) และอำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์

 


 

ลักษณะภูมิประเทศของจังหวัดมุกดาหาร เป็นที่ราบสูง ด้านทิศตะวันออกเป็นภูผากูด ทิศตะวันตกเป็นภูสีฐานเชื่อมต่อกับเทือกเขาภูพาน และทิศใต้เป็นภูจ้อก้อและภูหินเหล็กไฟ

 


 

ประชากร ในเขตอำเภอหนองสูง มีประชากรทั้งสิ้น  20,782   คน คน (ข้อมูล ณ เดือนตุลาคม 2551)  เขตการปกครอง อำเภอหนองสูง แบ่งการปกครองออกเป็น 6 ตำบล 40 หมู่บ้าน 5,687หลังคาเรือน เทศบาลตำบล 3 แห่ง  ได้แก่ เทศบาลตำบลหนองสูงเหนือ เทศบาลตำบลภูวง และเทศบาลตำบลบ้านเป้า องค์การบริหารส่วนตำบล 2 แห่ง  ได้แก่ อบต.โนนยาง อบต.หนองสูงใต้


สภาพเศรษฐกิจ ประชากรของอำเภอหนองสูง มีรายได้เฉลี่ยต่อคน ต่อปี  1,200 บาทมีโครงการการผลิตที่สำคัญ คือ สินค้าเกษตร เช่น ข้าว อ้อย มะขามหวานเป็นต้น ส่วนอุตสาหกรรมขนาดเล็ก ได้แก่ โรงสีข้าวขนาดครอบครัว

 


การเกษตรกรรม พื้นที่อำเภอหนองสูงส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูง ประกอบด้วยป่าไม้และภูเขาร้อยละ 70 เป็นพื้นที่การเกษตรประมาณร้อยละ 30 ประชากรประกอบอาชีพเกษตรกรรมเป็นหลัก พืชเศรษฐกิจที่สำคัญ ได้แก่ ข้านาปี อ้อย มะขามหวานและพืชผักต่างๆ

 


สังคมและวัฒนธรรม อำเภอหนองสูงเป็นอำเภอเล็กๆ มีประชากรรวมกันอยู่เป็นเชื้อชาติผู้ไทย ปัจจุบันมีความเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมอย่างต่อเนื่อง

 


ชาวผู้ไทย หรือ ภูไท เดิมชนกลุ่มนี้ตั้งรกรากอยู่ในแคว้นสิบสองจุไท และแคว้นสิบสองปันนา ซึ่งเป็นดินแดนส่วนเหนือของลาวและเวียดนาม ที่ติดต่อกับพื้นที่ทางตอนใต้ของจีน เดิมชาวผู้ไทยแบ่งเป็น 2 พวก ได้แก่ ผู้ไทยดำ ซึ่งนิยมแต่งกายด้วยเสื้อผ้าโทนดำและสีคราม ส่วนอีกพวกหนึ่ง คือผู้ไทยขาว นิยมแต่งกายด้วยเสื้อผ้าสีขาว ต่อมามีชนเชื้อสายผู้ไทยมาตั้งเมืองใหม่ทางตอนใต้ของนครเวียงจันทร์ เช่น เมืองวัง เมืองตะโปน (เซโปน) ในปี พ.ศ.2369 สมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชการที่ 3 เจ้าอนุวงศ์เวียงจันทร์ ก่อกบฏ เมื่อกองทัพไทยยกไปปราบปรามได้สำเร็จ จึงกวดต้อนชาวผู้ไทยจากเมืองวัง เมืองตะโปน และเมืองคำอ้อ คำเขียว ซึ่งอยู่ทางฝั่งซ้ายของแม่น้ำโขง ให้มาตั้งบ้านเรือนอยู่ทางฝั่งขวาแม่น้ำโขง บริเวณภาคอีสานของไทยในปัจจุบัน เพื่อมิให้ชาวผู้ไทยถูกต้อนมาเป็นกำลังแก่ฝ่ายลาวและญวนมาสู้รบกัะบไทยอีก รัชการที่ 3 จึงโปรดเกล้าฯ ให้ชาวผู้ไทยส่วนหนึ่งอพยพมาตั้งเมืองหนองสูงขึ้น โดยมี”พระไกรสรราช” เป็นเจ้าคนแรก ขึ้นอยู่กับเมืองมุกดาหาร ภายหลังถูกยุบฐานะลง ปัจจุบันชาวผู้ไทยหรือภูไทอาศัยอยู่ตามอำเภอต่างๆ ของจังหวัดมุกดาหาร ได้แก่อำเภอเมือง อำเภอคำชะอี อำเภอหนองสูง อำเภอดงหลวง อำเภอนิคมคำสร้อย และอำเภอดอนตาล

 


ของดีท้องถิ่นและวัฒนธรรม ของดีท้องถิ่นและวัฒนธรรมของอำเภอหนองสูง ส่วนใหญ่ได้กล่าวไว้แล้วในคำขวัญประจำจังหวัดมุกดาหาร นอกจากนั้นยังมีสิ่งที่ควรกล่าวถึงอีกหลายประการด้วยกัน ได้แก่ ผ้าไหมทอมือกลุ่มสตรีอำเภอหนองสูง ประชาชนคนพื้นเมืองรู้จักปลูกหม่อนและเลี้ยงไหม แล้วนำเส้นใยจากรังไหมมาทอเป็นเครื่องนุ่งห่มประจำครัวเรือนและถ่ายทอดภูมิปัญญาสืบต่อกันมาหลายชั่วอายุคนแล้ว มีวิธีการฟอกสีด้วยสารธรรมชาติ เพื่อให้เส้นใยนิ่มแล้วนำเส้นไหมมาย้อมสีด้วยสีธรรมชาติ สีแดงจากครั่ง สีเหลืองจากขนุน เป็นต้น ผ้าไหมมัดหมี่ ผ้าไหมพื้นเรียบอำเภอหนองสูงได้รับรางวัลชนะเลิศในงานประกวดผ้าไหมทั้งในระดับจังหวัด ระดับภาค และระดับประเทศ มีการประยุกต์ใช้เป็นสินค้าจำหน่ายในเทศกาลต่างๆ และจำหน่ายประจำตลาดอินโดจีน นำไปตัดชุดสำหรับสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี นอกจากนี้ยังนำไปตัดเป็นเนคไท ผ้าพันคอ รองเท้า ของชำร่วย จำหน่ายทั้งปลีกและส่ง ปัจจุบันการทอผ้าไหมได้รับการส่งเสริมจากหลายหน่วยงานตลอดจนมีศูนย์ศิลปาชีพอีกด้วย

 

อาหารพื้นเมืองอำเภอหนองสูง ที่โดดเด่นจะเป็นอาหารที่มีวิธีปรุงเป็นลักษณะเฉพาะ เช่น แกงผักหวาน แกงหวาย แกงหน่อไม้ไร่

จะเห็นได้ว่าอำเภอหนองสูงจากอดีตถึงปัจจุบันได้สร้างสรรค์อารยธรรมความเจริญรุ่งเรืองเฉพาะถิ่นมาโดยตลอด ภายใต้ความร่วมเย็นของผืนแผ่นดินไทยอันมี ชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ เป็นที่ยึดถือ

 

languages:

Thai English French German Italian Portuguese Russian Spanish

เวลาปัจจุบัน

วิดิทัศน์การฝึกอบรม TCAS

วิดิทัศน์รณรงค์อุบัติเหตุจราจร

You must have the Adobe Flash Player installed to view this player.

แบบสอบถาม..

ท่านอยากให้ ตำรวจบริการแห้ไขปัญหาเรื่องใดมากที่สุด?..
 

สถานีตำรวจภูธรหนองสูง อ.หนองสูง จ.มุกดาหาร โทร.0-4263-5183 :: Nongsung Police Staion Tel.0-4263-5183
www.nongsung.mukdahan.police.go.th :: E-mail :: [email protected]